مدرسه هنرهای نمایشی سه نقطه
سکوی پرتاب تا صحنه نمایش

نوشته: هومن بنائی / خبرگزاری هنر «آرتنا»


تئاتر به اصطلاح پوچی یا به تعبیری معناباختگی هیچ گاه به عنوان مکتبی واحد به وجود نیامد، بلکه گروهی از نمایشنامه نویسان بودند که کم و بیش در زمانی واحد ظهور یافته و تقریبا دیدگاه مشابهی نسبت به زندگی داشته اند.

آنچه به این گروه اهمیت می داد فقط نظر بدبینانه آنها نسبت به هستی نبود! بلکه آنها می کوشیدند شکل نمایش را با مضمون و محتوای آن تطبیق دهند. شاید پرآوازه ترینِ این دسته از نمایشنامه نویسان که نگاهی دگرگون و متاثر از واقعیت های اجتماع به هستی و رابطه آن با انسان داشتند، ساموئل بکت و اوژن یونسکو باشند.

اگر چه سبک نگارش این دو متفاوت است ولی هر دو نگرشی مشابه نسبت به هستی را در قالب شکلی پوچ ( معناباخته ) بیان می کردند. در نمایشنامه های بکت گفتگو اغلب به صورت صحبت تند و ناشمرده یا نوعی ( توی حرف هم دویدن ) بود. ولی در سال های آخر نویسندگی بکت به نظر می رسد که بکت بیش از پیش به زبان بد گمان شده و مقدار گفتگوها در نمایش هایش کمرنگ شد. در واقع باید اشاره کنم به یکی از آخرین نمایشنامه های کوتاهش که هیچ گونه گفت و گویی ندارد و عنوان آن ( بازی بی حرف ) است.

برخورد یونسکو با تئاتر، متفاوت ولی همان قدر پوچ گرا است اولین چیزی که نظر شخص را در نمایشنامه های یونسکو به خود جلب می کند، بی معنا بودن کلی زبان و در هم شکستن تقریبا کامل منطق است. تفاوت های زیادی میان بکت و یونسکو وجود دارد، اول اینکه نمایشنامه های بکت به نظر در زمان و مکانی نامعلوم شکل می گیرد، در حالی که در نمایشنامه های یونسکو معمولا داستان در محل و مکانی معمولی و آشنا روی می دهد و دوم اینکه نمایشنامه های بکت در جهانی خالی و تهی روی می دهد در حالی که دنیای نمایش های یونسکو پر و تقریبا انباشته از چیزهاست.

گفتگو در نمایش های بکت شاید آنقدرها پوچ و بی معنا نباشد ولی با گوش دادن به گفتگوی شخصیت های نمایش یونسکو اغلب به خود می گوییم که این یکی باید با معنا باشد و گرفتار این خیال باطل می شویم که صحبتی واقع گرا می شنویم و در نتیجه وقتی که می بینیم قادر به فهم آن نیستیم به مراتب سرخورده می شویم.

در کل، این دو نمایشنامه نویس منطق و شعور را مغلوب ساخته و این مضمون را که زندگی پوچ است و پروردگاری برای انسان زمان وجود ندارد القا می کند.

پوچ گرایان در آثارشان هیچ وقت خدا را حس نکردند و بر این پایه استوار بودند که خدایی، هدف و مقصودی و یا نظمی طبیعی یا الهی وجود ندارد، پس زندگی نیز بی معناست، زندگی موهبتی ناخواسته است که بدون هیچ علت و سببی که در فهم آدم گنجد، بر او تحمیل شده است و روزی نیز مرگی همین قدر بی معنا آن را خواهد گرفت!

به نظر پوچ گرایان فلسفه، مذاهب و ادیان، زبان ها و علوم، سراسر کارشان چیزی جز بیان پوچی هستی نیست.

لینک: http://artna.org/fa/news/view/16638/%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82+%D8%A8%D9%90%DA%A9%D8%AA+%DB%8C%D8%8C+%D8%B4%D8%B9%D9%88%D8%B1+%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%B3%DA%A9%D9%88%DB%8C

۱۲:۵۹ ::: ۳ / ۶ / ۱۳۹۳

[ دوشنبه سوم شهریور 1393 ] [ 16:40 ] [ روابط عمومی آموزشگاه ]

به گزارش خبرگزاری هنرآرتنا ،«ایران تئاتر» و باشگاه خبرنگاران جوان، هومن بنائی کارگردان نمایش های «مسافر اتاق شماره37 » و «تکرار» که طی سالهای 90 تا 92به صحنه رفت و در اجرای عموم با استقبال مخاطبین مواجه شدند؛ از مراحل نگارش نمایشنامه جدیدش با نام «ابراهام» خبر داد.

هومن بنائی گفت: «در طول سال‌های فعالیتم در عرصه هنر تلاش کردم تا به فرهنگ ایران و ملیت خود وفا دار باشم و از استوره های سرزمینم به عنوان سوژه در اشعار،داستان ها و نمایشنامه هایم استفاده کنم. باید عرض کنم که جرقه خلق نمایشنامه "ابراهام" از سالها قبل در ذهنم خورده بود و دفعات زیادی در پارت های جداگانه اپیزود های از این نمایشنامه را با ادبیاتی فاخر نگاشته ام و بسیار بازنویسی کرده ام! چون در مورد نمایشنامه "ابراهام" معتقدم  اگر به صحنه برود اثری فراموش نشدنی خواهد شد. زیرا سعی کردم  در طول این اثر کولاژی از تاریخ ادبیات کشور را جانی تازه ببخشم.»

اگر بگوییم "ابراهام"، شیوه نگریستن مخاطب را به اساطیر ایران زمین دگرگون خواهد کرد، سخنی گزاف نگفته باشم! این اثر درک و شناخت ما از واقعیت داستان های تاریخی را متحول کرده و در طول نمایشنامه بر اثر همین تحول شخصیت های نمایش را  نیز دچار دگرگونی می کند، به شکلی که کاراکتر های تازه ای در دل نمایشنامه جان می گیرد و قطعا مخاطب آنها را  نمی شناسد! اپیزود های این اثر، تنها واسطه های بی آلایش تلقی نخواهند شد؛ که صرفا فقط پیش برنده باشند! بلکه لحظه های نابی از تاریخ ادبیات ایران را برای ما منعکس خواهند کرد. در واقع شخصیت ها، تصویری جدیدی از دنیایی که ما از آنها سراغ داشتیم برای ما می سازند و به ما کمک می کنند تا از دریچه نگاه و منطق خود در فضای آرامش بخش، آنها را کاوش کنیم.

کارگردان نمایش "اتاق شماره 37" اینگونه ادامه داد: در این نمایشنامه از شخصیت های همچون (ابراهام، شیرین، فرهاد، لیلی مجنون، بیژن،منیژه، پیترکشیش، سارای راهبه، محسن فرمانده، ماهور، آدم خوارها و...) استفاده کرده ام و این اثر به 8 اپیزود تقسیم می شود، در هر اپیزود نگاهی متفاوت به مقوله های همچون عشق، خیانت، فرجام و نا فرجامی و... داشته ام و دیالوگ هایی شاعرانه و فلسفی را برگزیده ام. امیدوارم کارگردانی خوش فکر و صاحب سبک در آینده ای نچندان دور بعد از به چاپ رسیدن این نمایشنامه این اثر را هدایت کند.

بنائی اینگونه ادامه داد که: به شعار جهاد فرهنگی امسال دلخوش کردم و نمایشنامه را برای تائید نهایی به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارسال کرده ام وامیدوارم که این اثر زیر تیغ ممیزی جان نسپارد چون آن وقت ثمره تحقیق، مطالعه و تلاش 5 ساله ام از بین خواهد رفت.

کارگردان نمایش "تکرار" در آخر گفت: با توجه به شیفتگی نسل امروز برای حضوری پررنگ در عرصه فرهنگ و هنر باید وزارت خانه ها و مرکز هنرهای نمایشی تدبیری جدید بی اندیشد تا این انرژی به نفع حوزه فرهنگی مملک صرف شود تا جوانان و فعالان هنر از نامه بازی ها و پاس دادن ها خسته نشوند و این گونه رفتارهای خشک سازمانی به عنوان نشانه های ضد فرهنگی در ذهن آنها ننشیند و نارضایتی روزافزون از مدیران و کرسی داران هنر فاخری چون تئاتر در افکارشن نهادینه نشود. اگر می خواهند نویسنده، کارگردان، بازیگر، شاعر و فعال فرهنگی در قرن پیش رو نیز به حیات خود ادامه دهد، باید بسیار آگاهانه تر از دیروز مدیرت کنند و فراتر از تقلید عمل. در این صورت است که هنرمند سایه امنیت را بر سرخود حس می کند و خلاقانه در راستای پیشرفت فرهنگ و هنر مملکت خویش گام بر می دارد.

وبلاگ هنرمندان جوان به نقل از: خبرگزاری های فارس، آرتنا، ایران تئاتر، باشگاه خبرنگاران جوان و...

[ شنبه سی و یکم خرداد 1393 ] [ 13:48 ] [ روابط عمومی آموزشگاه ]
[ سه شنبه شانزدهم اردیبهشت 1393 ] [ 9:37 ] [ روابط عمومی آموزشگاه ]

درباره وبلاگ

به نام خالق هنرمند
مدرسه هنرهای نمایشی سه نقطه
ایجاد شد برای ثبت لحظه های با شکوه در هنر نمایش
تولید هنرمندان محبوب
اولین و اصلی ترین هدف این مدرسه به حساب می آید.
هنرمندانی که خالق لحظه های با شکوه در هنر نمایش هستند.
مدرسه هنرهای نمایشی سه نقطه جایگاهی ست برای تبادل اندیشه.
که اندیشه مهم ترین خوراک هنر به شمار می آید.
پیش به سوی رخ دادن این اتفاق این یک دستور نیست!
یک آرزوی محال نیست!
تا محق شدن این پیش بینی هستیم و تا این اتفاق نیفتد نخواهیم رفت.
با ما باشید ...
این وبلاگ تحت موازین جمهوری اسلامی ایران طراحی و به روز رسانی می شود و تمام حقوق مطالب مطعلق به وبلاگ www.3dots.blogfa.com می باشد و هرگونه استفاده و سوء استفاده از مطالب و عکس های این وبلاگ پیگرد قانونی دارد.
در صورت مشاهده هرگونه سو’ استفاده از مطالب این وبلاگ خواهشمندیم به
email: threedotsdramaschool@yahoo.com
gmail: threedotsdramaschool@gmail.com
گزارش فرمائید
با تشکر فراوان
امکانات وب